.::MUZOL::. - Recenzja: BALKON

BALKON - ''PARTER'' (2025)

Balkon to trójka muzyków, która szturmem wdarła się na polską scenę muzyczną. Osiągnęła to dzięki swej bezkompromisowości. Grupa gustuje w punku, grunge’u i post hard core’owych klimatach. Intryguje już barwna oprawa graficzna płyty wykonana techniką kolażu.

Balkon nie bierze jeńców i zaczyna z kopyta od ‘’Pana Wymagacza.’’ Hałas, dysonansowe brzmienia gitary, hipnotyczna gra sekcji rytmicznej i charakterystyczny wokal – to są wyznaczniki stylu zespołu.
W tej muzyce słychać niepokój oraz wewnętrzne rozedrganie. Ważne są także teksty – niecodzienne, często groteskowe, dające do myślenia. W ‘’Telewizji’’ nerwowe zwrotki sąsiadują z całkiem melodyjnymi refrenami:

‘’a telewizja w końcu wyświetli twoją twarz
twoja matka będzie płakać jak ją znam..’’

‘’Białe kamienie’’, zbudowane na wyrazistym motywie basu kojarzy mi się trochę ze stylistyką mistrzów z NoMeansNo. Podobne, nerwowe wibracje i bezkompromisowość. W ‘’Pomatce’’ wokalista zaskakuje śpiewając wysokim, kobiecym głosem. W tym utworze padają dość zabawne sformułowania:

‘’Teraz łaskę swoją daję ci,
A ty zrób mi fikołka
Udowodnij mi, że coś potrafisz.’’

Jednym z moich faworytów na płycie jest fajnie bujający ‘’Um tetterete kalarepum.’’ Muzycy kapitalnie stopniują dynamikę. I ponownie mamy tu krótką, groteskową opowiastkę o torturowanej muszce:

‘’Powiedz proszę muszko mała
Gdy pozbawiam ciebie ciała
Jedna noga, druga noga
Czy wołasz do Boga’’?

Dobrze się słucha dynamicznego ‘’Wstydu’’, który zapewne będzie się dobrze sprawdzał na koncertach. W takich piosenkach jak ‘’Królestwo’’ czy też ‘’Walidator’’ dochodzi do głosu rock psychodeliczny spod znaku Sonic Youth.

Kompozycją, która zrobiła na mnie szczególnie duże wrażenie to ‘’Broń’’, z dającym do myślenia, refleksyjnym tekstem o tytułowej broni. Padają tu nawet słowa nawiązujące do treści religijnych: ‘’Moja broń, moja broń, moja bardzo wielka broń’’ (osobliwa parafrazy publicznego wyznania winy w kościele katolickim), lub mowa o łasce bożej czy też o ‘’Pani Bogu.’’ Piosenka jest dość spokojna, ale na końcu mamy wybuchowy finał, który brzmi niczym wystrzał z broni.

Warto zwrócić uwagę na psychodeliczną pieśń ‘’Brawo’’, w której gitary i sekcja rytmiczna kapitalnie imitują… oklaski. Jeśli do tego dodamy ponownie groteskowe słowa:

‘’Nie chcę nawet patrzeć na twój termofor
Mówiłem tyle razy, że wolę jaki mi zimno’’

to mamy już w pełni muzyczny teatr absurdu. Trzeba przyznać, że zespół ma wyobraźnię muzyczną i niecodzienne pomysły. Na sam koniec dość spokojny ‘’Dziękuję’’, który w drugiej połowie zmienia się w punkową zawieruchę.

Nie jest to łatwa płyta w odbiorze - musiałem posłuchać jej kilka razy, aby w pełni ogarnąć to muzyczne szaleństwo Nie znajdziecie tu miłych dla uszu, ładnych piosnek do puszczania w radiu czy na imprezie. Jest za to brud, potężne brzmienie, kontrolowany chaos dźwiękowy, absurd, groteskę i muzyczną bezkompromisowość.

Myślę, że zespół sporo namiesza na naszej rodzimej scenie (nie tylko tej alternatywnej). Naprawdę warto posłuchać i spróbować wejść w ten zwariowany świat dźwięków i słów.